Esau gebergte		ook de stad Peter had een grote invloed op het land Edom		volgens de bijbel stammen de Edomieten van de berg Seir		Wadi Arabah

Het land van Edom is een gedeeltelijk bergachtig gebied van ruim honderdzestig bij tachtig km. met als hoogste punt het gebergte van Esau en de berg Seir. Het strekt van de Wadi Arabah in het oosten tot aan de golf van Elath in het westen met als grens de zuidelijke oevers van de Dode Zee. De oude hoofdstad van Edom was Bozrah hoewel er ook door de stad Petra veel invloed uitgeoefend werd.
Volgens meerdere vermeldingen in de bijbel stammen de Edomieten van de berg Seir en waren van oorsprong landbouwers en veeboeren. Na de onderwerping door koning David kwam hun gebied onder een centrale regering. De Israeliëten hielden de Edomieten voor afstammelingen van Esau en daarmee tot een verwante stam.
Tot 850 v. Chr. bleef het land van Edom een deel van David`s rijk, daarna werd het zelfstandig met een eigen koning. Bij de opkomst van het Assyrische rijk werd het tributair aan de verschillende regerende koningen.
In het midden van de 6e eeuw kwam Edom onder de heerschappij van de Babylonische koning Nabonid en werd het een deel van de provincie Arabia. De Perzen veroverden het gebied in 539 v. Chr. en maakten het tot een zelfstandige politieke eenheid.
Vanaf de 4e eeuw v. Chr. werden de Edomieten langzaam opgenomen door de arabische Nabateer, die dan het gebied bevolkten. Dan werd Edom een deel van het Romeinse Rijk.